樂(lè)器。1828年由德國(guó)人布希曼發(fā)明。其構(gòu)造分三部分:一側(cè)為琴鍵,控制音階變化;另一側(cè)為低音排紐,以供和聲之用;中間為風(fēng)囊,作鼓風(fēng)之用。演奏時(shí),雙手分別彈壓鍵、鈕,并左右拉動(dòng),使空氣振動(dòng)簧片發(fā)出所需的音樂(lè)聲響。
accordion[??k?:dj?n]
n.手風(fēng)琴,蝮蛇式跳傘
adj.可折疊的
◇play the accordion拉手風(fēng)琴
‖ accordion binding折疊式裝訂本accordion file折疊式文件夾
accordion fold折頁(yè)
accordion folding蝮蛇式折疊
accordion pleat手風(fēng)琴式褶裥
compressed accordion蜷縮式腹蛇形跳傘piano-accordion鍵盤(pán)式手風(fēng)琴
accordionist n. 手風(fēng)琴手(家),手風(fēng)琴演奏者